Ο στόχος των 2 δις. για τη φαρμακευτική δαπάνη του 2014, φαίνεται αδύνατος.
Και στο συμπέρασμα αυτό φαίνεται να καταλήγουν όλοι οι εμπλεκόμενοι με το φάρμακο φορείς.
Μάλιστα επισημαίνουν ότι με το ποσό αυτό, ξεπερνιούνται τα όρια της ανθρωπιστικής κρίσης, και περνάμε πλέον ανοικτά, σε φάση κοινωνικού αποκλεισμού.
Καθώς λοιπόν το ζήτημα είναι ο ΕΟΠΥΥ και η απαξίωσή του, που συντελείται με την έλλειψη πόρων από εισφορές – λόγω της ανεργίας και με την αδυναμία χρηματοδότησης από το κράτος – λόγω των δημοσιονομικών, ο φόβος βασικών παραγόντων της αγοράς, είναι το ενδεχόμενο ιδιωτικοποίησης του Οργανισμού, που θα οδηγήσει σε ρήξη της κοινωνικής συνοχής...
Οι ‘ψίθυροι’ κάνουν λόγο για αρχή της αναλογικότητας, αλλά και για χρηματοδότηση του οργανισμού μέσω φορολογίας αντί εισφορών και συμμετοχή βάσει εισοδήματος και όχι βάσει ασθένειας...
Βέβαια υπάρχουν πάντα και οι απόψεις ότι αναλογικά, βάσει πληθυσμού και σε σύγκριση με το λοιπό ευρωπαϊκό νότο, φαρμακευτική δαπάνη της τάξης των 2 δις. είναι επαρκής για την κάλυψη του πληθυσμού.
Η εξίσωση που προκύπτει, βαρύνει μεν το υπουργείο Υγείας, όμως τελικά, θα βαρύνει τους ασθενείς, με ασφάλιση ή χωρίς...
{{dname}} - {{date}}
{{body}}
Απάντηση Spam
{{#subcomments}} {{/subcomments}}