Ο τουρισμός χαρακτηρίζεται συχνά – πυκνά ως η “βαριά βιομηχανία” της Ελλάδας.
Όπως κάθε βιομηχανία, ωστόσο, απαιτεί επενδύσεις, αξιοπιστία στο παραγόμενο προϊόν και κυρίως σεβασμό στον πελάτη.
Καθότι – ως γνωστόν – υπάρχουν και αλλού “βιομηχανίες” ή αλλιώς πορτοκαλιές που κάνουν πορτοκάλια...
Η αναφορά δεν γίνεται τυχαία. Έρχεται στον απόηχο ενός δυσάρεστου γεγονότος που συνέβη στην Κάλυμνο.
Μία 74χρονη Βρετανή τουρίστρια έχασε τη ζωή της, περιμένοντας ασθενοφόρο να τη διακομίσει στο νοσοκομείο. Σύμφωνα με καταγγελίες, ασθενοφόρο δεν βρέθηκε ποτέ και η άτυχη γυναίκα μεταφέρθηκε με αγροτικό 4Χ4...
Θα ρωτήσει κανείς και εύλογα: “Μα, είναι η πρώτη φορά που χάνεται άνθρωπος επειδή δεν έφτασε έγκαιρα το ασθενοφόρο”;
Εκτός από το τραγικό γεγονός της απώλειας ζωής, στο συγκεκριμένο περιστατικό υπάρχουν δύο παράμετροι που πρέπει να μάς προβληματίσουν περισσότερο:
Η πρώτη είναι πως το συμβάν συνέβη σε μία τουριστική (ή βαριά βιομηχανική) περιοχή. Όπου “αγοραστής” του παραγόμενου (βιομηχανικού) προϊόντος είναι ο τουρίστας. Ο οποίος “δικαιούται” και να αρρωστήσει. Και η “βιομηχανία” να έχει προβλέψει για αυτό...
Η δεύτερη είναι πως η άτυχη γυναίκα διέμενε σε σκάφος αναψυχής, το οποίο ήταν ελλιμενισμένο στο λιμάνι της Καλύμνου. Αυτό αποτελεί ένα στοιχείο για την αγοραστική δύναμη του συγκεκριμένου “πελάτη” και της οικογένειάς του...
Η οποία (οικογένεια) θα μπορούσε να στηρίξει το προϊόν της “βιομηχανίας”, αλλά έχει κάθε λόγο να μιλάει με τα χειρότερα λόγια για αυτό.
Ή μήπως όχι;
{{dname}} - {{date}}
{{body}}
Απάντηση Spam
{{#subcomments}} {{/subcomments}}