Σε ηλικία 80 ετών έφυγε πρόσφατα από τη ζωή στη Μασαχουσέτη ο διακεκριμένος γιατρός, εκπαιδευτικός και ερευνητής - με τη σειρά που ο ίδιος προτεραιοποιούσε τις ιδιότητές του - καθηγητής Νικόλαος Μαδιάς.
Γεννημένος στη Σάμο το 1944, εισήχθη πρώτος στην Ιατρική Σχολή του ΕΚΠΑ 18 χρόνια αργότερα και με την αποφοίτησή του ως υπότροφος του ΙΚΥ μετέβη στις ΗΠΑ όπου μετεκπαιδεύτηκε στην Εσωτερική Παθολογία και στη συνέχεια στη Νεφρολογία, πριν ακολουθήσει μια σπουδαία κλινική, ακαδημαϊκή και ερευνητική σταδιοδρομία. Κατέκτησε διεθνή φήμη ως ερευνητής της φυσολογίας και παθοφυσιολογίας της οξεοβασικής ισορροπίας, της ομοιοστασίας των ηλεκτρολυτών σε οργανικό, σε υποκυτταρικό και μοριακό επίπεδο, ενώ μελέτησε επισταμένα την παθοφυσιολογία και θεραπεία των υπερτασικών διαταραχών.
Πριν από ένα χρόνο βρέθηκε στη Λάρισα, προσκεκλημένος του Τμήματος Ιατρικής του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας, του οποίου αναγορεύτηκε επίτιμος διδάκτορας. Η ομιλία του είχε θέμα την αναντιστοιχία μεταξύ των γονιδίων και της διατροφής μας. Σε συνέντευξή του για το ίδιο θέμα στο iatronet.gr εξηγούσε το πώς η σύγχρονη διατροφή, που περιλαμβάνει περίσσεια νατρίου (μέσω του αλατιού), ένδεια καλίου και όξινο φορτίο, μπορεί να φέρει σε σημείο ασυμβατότητας την αρμονική σχέση των γονιδίων του ανθρώπου με το περιβάλλον του, όπως αυτή έχει διαμορφωθεί μετά από εξέλιξη εκατομμυρίων ετών. Αυτή η ανισορροπία έχει αντανάκλαση, μεταξύ άλλων, στην καρδιακή και τη νεφρική λειτουργία, όπως τόνιζε.
Ο ίδιος απέφυγε να υποδείξει ποια από τα επιτεύγματα της μακράς διαδρομής του θεωρούσε ως πιο σημαντικά, ενώ στην ερώτηση για το ποια από τις τρεις ιδιότητές του αξιολογούσε ως πρώτιστη, ανέφερε αυτή του γιατρού. "Ταυτοποιώ τον εαυτό μου πρώτα ως θεραπευτή. Δευτερευόντως ως εκπαιδευτή, στο πλαίσιο της υποχρέωσης να προετοιμάσω τους επιστήμονες του μέλλοντος και την διαδοχή μου, και τρίτο ως ερευνητή, με την συμβολή μου στο να προχωρήσει η γνώση πιο μπροστά", είχε επισημάνει.
Ακαδημαϊκή διαδρομή - διακρίσεις
Η ακαδημαϊκή καριέρα του Νικόλαου Μαδιά ξεκίνησε το 1980 με την εκλογή του στη βαθμίδα του Αναπληρωτή καθηγητή της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου του Tufts. Το 1988 προήχθη στη βαθμίδα του Καθηγητή Παθολογίας - Νεφρολογίας, ενώ από το 1982 μέχρι το 1999 υπηρέτησε ως διευθυντής της Νεφρολογικής Κλινικής του Πανεπιστημίου. Έπειτα από τη διαδοχική ανάληψη σημαντικών θέσεων, υπηρέτησε από το 2010 ως Κοσμήτορας Ακαδημαϊκών Υποθέσεων της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Tufts για το Ιατρικό Κέντρο Caritas St. Elizabeth’s. Συγχρόνως, κατείχε την Έδρα Εσωτερικής Παθολογίας Maurice S. Segal MD της Ιατρικής Σχολής του ίδιου Πανεπιστημίου.
Προσέφερε υψηλού βαθμού εκπαίδευση στη διεθνή ιατρική κοινότητα, στο πλαίσιο της οποίας μετεκπαίδευσε στην ειδικότητα της Νεφρολογίας πολυάριθμους ιατρούς - συμπεριλαμβανομένων και Ελλήνων - πολλοί εκ των οποίων έχουν λάβει σημαντικές διακρίσεις και κατέχουν εξέχουσες ακαδημαϊκές θέσεις στην αμερικανική και διεθνή επιστημονική κοινότητα. Έλαβε πολλές μνείες αριστείας για τη διδασκαλία του, καθώς και το Βραβείο Διακεκριμένου Καθηγητή, από την Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Tufts. Αξιοσημείωτη είναι και η τιμητική διάκριση που έλαβε το έτος 2018 από την Ελληνική Νεφρολογική Εταιρεία, στην οποία είχε εκλεγεί ως επίτιμο μέλος από το 2004, για την προσφορά του στην εκπαίδευση των Ελλήνων Νεφρολόγων. Οι δημοσιεύσεις του έχουν υψηλό δείκτη απήχησης καθώς το έργο του μνημονεύεται από περισσότερους από 17.000 ερευνητές.
Μεταξύ άλλων, αναγορεύτηκε ως επίτιμος διδάκτορας των Ιατρικών Σχολών των Πανεπιστημίων Αθηνών, Θεσσαλονίκης, Πατρών, Ιωαννίνων και Θεσσαλίας, ενώ ήταν επισκέπτης Καθηγητής σε πολλά ιδρύματα του εξωτερικού όπως στα Πανεπιστήμια Πενσυλβάνιας, Καλιφόρνιας, το Πολιτειακό Πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης και το Πανεπιστήμιο Yale. Διετέλεσε μέλος πολλών επιστημονικών εταιρειών όπως της Αμερικανικής Εταιρείας Νεφρολογίας, της Ευρωπαϊκής Εταιρείας Κλινικής Έρευνας, της Αμερικανικής Εταιρείας Φυσιολογίας ενώ υπήρξε μέλος της συμβουλευτικής συντακτικής ομάδας πολλών επιστημονικών εκδόσεων.
Το 2019 εξελέγη αντεπιστέλλον μέλος της Ακαδημίας Αθηνών, εξ Ελλήνων επιστημόνων του εξωτερικού, σε αναγνώριση της μεγάλης του προσφοράς στη μετάδοση της ιατρικής γνώσης σε γενεές νεότερων συναδέλφων και στην παραγωγή νέας γνώσης στον επιστημονικό ιατρικό κλάδο της Νεφρολογίας-Μεταβολικών Νοσημάτων. Η Ακαδημία Αθηνών σε ανακοίνωσή της απευθύνει ειλικρινή συλλυπητήρια προς τους οικείους και τους συναδέλφους του.
Ο εκλιπών άφησε πίσω την σύζυγό του, Δρ Ουρανία Μαδιά, τους δύο γιους, Ηλία και Χριστόφορο και τα εγγόνια Ουρανία και Νικόλαο.
Το "αντίο" του Χρήστου Κίττα
Με τον δικό του τρόπο αποχαιρέτισε τον καθηγητή Μαδιά ο καθηγητής Ιατρικής και πρώην πρύτανης του ΕΚΠΑ, Χρήστος Κίττας.
Σε ανάρτησή του στο Facebook παρέθεσε δημοσίευμα εφημερίδας του 1962, με τα αποτελέσματα των εξετάσεων εκείνης της χρονιάς για την εισαγωγή στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών.
"Επέτυχαν κατά σειράν οι εξής 195", αναφέρει το δημοσίευμα της εποχής, με το όνομα του Νικόλαου Μαδιά να φιγουράρει πρώτο.
"Ο πρώτος μας, ο Νίκος μας, ο οποίος παρέμεινε πρώτος σε όλη του την ακαδημαϊκή ζωή κυρίως στις Ηνωμένες Πολιτείες, χωρίς να λησμονεί την πατρίδα του και τους φίλους του, έφυγε πριν από λίγες ημέρες από κοντά μας", αναφέρει ο κ. Κίττας και προσθέτει: "Ελπίζω ότι, όσοι από εκείνη τη λίστα των εφημερίδων τουω1962 αναπνέουν ακόμη τον αέρα του πλανήτη μας, θα μου επιτρέψουν να αποχαιρετήσω εκ μέρους όλων τον ΝΙΚΟΛΑΟ ΜΑΔΙΑ, τον δικό μας Νίκο με ένα τεράστιο : ΑΞΕΧΑΣΤΟΣ".
Ειδήσεις υγείας σήμερα
ECDC: Αμετάβλητη η εκτίμηση κινδύνου για την mpox στην Ευρώπη
Πώς να οργανώσω σωστά γεύματα για το παιδί μου
Επανέρχονται τα σενάρια για καθημερινή εφημέρευση του Κρατικού Νίκαιας